Blade Runner: Existentialisme in een Sciencefiction Jasje

In oktober 2017 komt er een vervolg op de Ridley Scott’s scifi klassieker Blade Runner (1982). De eerste trailer is ondertussen online te bekijken en dit lijkt dan ook een uitgelezen moment om even terug te blikken en stil te staan bij wat de originele film zo buitengewoon maakte. Spoiler-alert, als je de film nog niet gezien hebt, stop dan nu met dit artikel te lezen en kijk eerst de film. Je zal er geen spijt van hebben.

Do Androids Dream of Electric Sheep?

Voor zij die het vergeten zijn, Blade Runner is het verhaal van de agent Rick Deckard (Harrison Ford) die de opdracht krijgt om 6 replicants, of robots die niet te onderscheiden zijn van mensen, te vinden en te vernietigen. De film groeide niet voor niets uit tot een cult-favoriet, naast de fantastische soundtrack van Vangelis, de prachtige cinematografie en de dystopische sfeer is de film ook gestoeld op een ijzersterk verhaal. Dit heeft te maken met het feit dat de film gebaseerd is op een boek van de onnavolgbare sciencefictionauteur Philip K. Dick, met name Do Androids Dream of Electric Sheep? (1969). Hij kende tijdens zijn leven weinig succes maar zijn boeken vertaalden zich wonderwel naar het grote en kleine scherm. Zo baseerden films als Minority Report (2002), A Scanner Darkly (2006) en ook de recent verschenen serie The Man in the High Castle (2015) zich op zijn boeken. Dick was een meester in het schrijven van verhalen waar filosofische, maatschappelijke of religieuze thema’s werden aangekaart in de vorm van een sciencefictionverhaal. Blade Runner is hier een heel goed voorbeeld van.

Neo-noir

De film wordt vaak omschreven als een neo-noir en dit is deels waar. Op eerste gezicht draait de film rond de agent Deckard die met tegenzin de opdracht aanneemt en in een roes van drank door de dystopische straten van de overbevolkte stad dwaalt op zoek naar de ontsnapte androïden. Hoewel dit een van de manieren is waarop de film kan bekeken worden is het net zo interessant om te kijken naar de replicants zelf die ons doen nadenken over thema’s als sterfelijkheid, de ethische vragen bij genetische manipulatie en wat het is om een mens te zijn.

God is Dood

Een van de interessantste personages uit de film is de replicant Roy Batty (Rutger Hauer). Om mogelijke Matrix-achtige scenario’s, waarin robots het overnemen van mensen te vermijden, besloten de makers van de replicants om hen te voorzien van een korte levensspanne, namelijk 4 jaar. Roy en zijn mede-replicants komen in opstand omdat ze weten dat ze niet lang meer te leven hebben. Hun plan is om binnen te dringen bij Eldon Tyrell, eigenaar van de Tyrell Corporation en uitvinder van de replicants, en zo aan de dood te ontsnappen. Roy staat natuurlijk niet zo ver van de mens als we op het eerste moment denken, net als de replicants zijn we bewust van ons lot hier op aarde en leven we niet eeuwig. Uiteindelijk lukt het Roy om zijn schepper te ontmoeten enkel om te weten te komen dat zijn lot al vaststaat en dat het niet mogelijk is hem redden. Bij het horen van dit nieuws vermoord Roy de man die hem gecreëerd heeft, als een mens die God vermoord. Het verhaal van Roy kan je ook zien als iemand die tracht om de betekenis van zijn leven te vatten en om te gaan met zijn eigen sterfelijkheid. Op het einde van de film lijkt Roy zijn lot te aanvaarden en beseft hij dat alleen zijn ervaringen en zijn daden van belang zijn, een haast existentialistische boodschap. Dit kunnen we afleiden uit het feit dat hij Deckard redt en uit zijn laatste woorden:

I’ve seen things you people wouldn’t believe. Attack ships on fire off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the dark near the Tannhäuser Gate. All those moments will be lost in time, like tears in rain. Time to die.

Blade Runner 2049

De vraag is nu of de nieuwe film dezelfde magie zal kunnen vatten als het origineel. Het is in ieder geval een goede reden om het origineel nog eens van onder het stof te halen, veel kijkplezier!

Blade Runner 2049 met Ryan Gosling en Harrison Ford zal vanaf 6 oktober 2017 in de Amerikaanse bioscopen te zien zijn.
Tags from the story
,
Written By

"Ever tried. Ever failed. No matter. Try Again. Fail again. Fail better." - Samuel Beckett

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *