Angels in America – Theaterfestival

Een van de uitgekozen stukken voor het Theaterfestival 2015 is ‘Angels in America’. Een Amerikaans theaterhoogtepunt uit de vroege jaren 90, nu voor de derde keer te zien in de lage landen. Ook in Brussel brengen de acteurs van Theater Oostpool Tony Kushner’s briljante tekst hier en daar tot eenzame hoogten.

We schrijven 1985, New York in het midden van de AIDS crisis. De paden van een aantal nietsvermoedende personages zullen zich in dit 4 uur durende stuk onvermijdelijk kruisen. Prior en Louis zijn al een aantal jaar samen. Op de begrafenis van een tante vertelt Prior aan zijn partner dat hij AIDS heeft. Louis kan de druk van een zieke vriend niet aan. Hij vlucht en ontmoet Joe. Joe is lid van de Mormoonse kerk en man van Harper, een labiele huisvrouw die leid aan hallucinaties (buitengewoon goed gespeeld door Maria Kraakman). De ontmoeting betekent het begin van een magisch realistische rollercoaster-ride die alle theaterconventies aan stukken scheurt en op geen enkel moment saai wordt.

Marcus Azzin’s regie houdt het stuk klein en intiem. Zonder grote decorstukken of pompeuze muziek staat de tekst centraal. De acteurs houden constant contact, met elkaar en met het publiek. Als toneelstuk lijkt Angels in America gewichtig: Prior en Harper belanden langzaam maar zeker in het hemelse en een goddelijk subplot verweeft zich met de aardse perikelen van de Amerikanen. Het verloop van Prior’s ziekte, de ontwikkeling van de relatie tussen Louis en Joe, en het langzaam afzakken van Harper in haar droomwereld gaan gepaard met een aanloop tot wat nog het meest lijkt op de terugkeer van Jezus. Hoewel de thema’s zwaar zijn, wordt het nergens donker. De melancholie gaat gepaard met een zekere duistere humor, en Kushner’s tekst heeft een grote komische toets. Oostpool heeft die touch echt gevonden, en op momenten komt er waarachtig gebulder uit de zaal.

Het acteerwerk is dan ook geweldig. Vooral Kraakman als Harper (Genomineerd voor de Theo d’Or) en Jacob Derwig als Roy Cohn, de harteloze businessman met onvergetelijke onliners ‘Ik kan niet slapen, ik heb het te druk met sterven’. De tekst wordt rap gebracht, lichamelijk en met gevoel voor stem. Er straalt van alle acteurs een eerlijkheid en openheid, alsof het kinderen betreft die het ook niet kunnen helpen dat ze in deze situatie beland zijn. Een waar genot om naar te kijken.

Angels in America zal nog lang relevant blijven, ookal lijkt de AIDS epidemie in America alweer vergeten. De thema’s en topics zijn van nu; liefde, angst, geloof en hulpeloosheid. De maatschappij is nog altijd vuil en haar ziekte is besmettelijk. De mens bezwijkt eraan of verzet zich. Zolang we ons blijven verzetten, blijft Kushner’s tekst pertinent.

Gezien: 4/9 @Kaaitheater. Line up voor het Theaterfestival

Tags from the story
,
Written By

I'm a Dutch writer/poet/walnut eater living in Brussels. I enjoy theatre. Playing, writing, watching, reviewing it. I have no children, no dogs but I do have a set of dead cactuses.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *