Een bijbels Huis

Alleskunner Josse De Pauw bedacht, regisseert en speelt in het Bijbelse tweeluik HUIS dat nog tot 2015 door Europa toert. In een bewerking van twee verhalen uit het oeuvre van Belgisch auteur Michel de Ghelderode (1898-1962) spelen De Pauw, componist Jan Kuijken en LOD muziektheater een spannende twee uur lang met klanken, zang, taal en kleur.

HUIS is de overkoepelende titel voor twee eenakters die los met elkaar verbonden zijn door het thema ‘de dood’. Niet gewoon met het sterven, maar door de angst voor de dood, de opluchting als hij je niet komt halen en met het verdriet van degenen die achterblijven als dat wel gebeurt. In een kleine twee uur komen Michel de Ghelderode’s ‘Le Cavalier Bizarre’ en Les Femmes Au Tombeau’ voorbij, vergezeld van een machtige ‘score’ door Jan Kuijken en het Symfonisch Orkest Opera Vlaanderen. Le Cavalier Bizarre (De vreemde ruiter) is een tragikomische farce over hoe de dood het ingeslapen leven van enkele oude knarren opschrikt. In een hospice ergens in het onbekende luiden sombere klokken de komst van de man met de sijs aan. De ingezetenen worden geconfronteerd met hun eigen lafheid en angst voor het onvermijdelijke sterven, maar zijn uitzinnig als blijkt dat ze aan hun lot zijn ontsnapt. De acteurs, door De Pauw gerekruteerd uit het liefhebberscircuit, zijn echte oude knarren, en spelen hun rol met verve.

Deel twee is andere koek. Hier wordt het Bijbelse thema, dat nog een beetje sudderde in de eerste acte, doorgedrukt. In ‘Les Femmes Au Tombeau’ (De vrouwen bij het graf) speelt het verhaal zich af in een huis in Jeruzalem, misschien wel een heilig huis, waar zich twee oude vrouwen bevinden. Langzaamaan druppelen er meer vrouwen binnen om het tumult van buiten te ontvluchten. Het is de chaos die ontstaan is na de kruisiging van Jezus, en alle vrouwen hebben op een of andere manier iets met de zoon van God te maken. De grote vraag die de vrouwen bezighoudt, wie zag hij het liefst? In doordringende monologen wordt er geprobeerd het verdriet een plaats te geven, maar het leed is groot, en wordt op het einde van het stuk bijna ondraaglijk.

HUIS is een stuk dat zich afspeelt in twee werelden, een middeleeuws Belgisch hospice met bange grijsaards en een bijbels Golgotha vol met rouwende vrouwen. In beide stukken wordt met Vlaamse en Brusselse dialecten gesproken, wat de vervlogenheid van deze tijden mooi onderstreept. De stukken zijn niet duidelijk met elkaar verbonden, maar worden gelinkt door een scharnierstuk vol muziek en beeldspraak. Het eerste stuk is sterk, dubbellaags en met vlagen zo ernstig dat het grappig lijkt. De tweede akte is dan erg anders, serieus, en er is meer nodig dan een scharnierstuk om daar als publiek mee akkoord te gaan. Toch is de muzikale ondersteuning mooi, en de kostuums schoon. Alle delen maken het stuk tot een indrukwekkend geheel.

gezien 28.09.2014

in de KVS

Nog te zien in Europa

DON 9 OKT 2014
20:00 NTGent (BE)
VRI 10 OKT 2014
20:00 NTGent (BE)
Tags from the story
,
Written By

I'm a Dutch writer/poet/walnut eater living in Brussels. I enjoy theatre. Playing, writing, watching, reviewing it. I have no children, no dogs but I do have a set of dead cactuses.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *