Hoe zou het zijn om nooit de sterven?

In populaire mythologie weten alleen figuren zoals Dracula, Dorian Gray en de Highlander hoe het is om het sterven lange tijd te kunnen afwenden. Onsterfelijkheid is een machtig goed, maar is het wel uit te houden? Het Brusselse theatergezelschap Tristero stelt met “I Know” de vraag hoe het is om maar niet dood te gaan. Aan de hand van het verhaal van de oudste persoon ter wereld, de Franse Jeanne Calment, die 122 jaar lang op deze wereld verbleef maar zich geen moment heeft verveeld.

Over de scene, waar tafels onder witte lakens steriel liggen te wachten op wat komen gaat, schalt de gecomputeriseerde stem van een vrouw. In een lange monoloog wordt uitgelegd wat er met het menselijk lichaam gebeurd na de dood. Van sterven tot wekenlange ontbindingsprocessen, het laconieke intro zet de toon voor deze klinisch absurde voorstelling.

Het verhaal van Jeanne is niet de enige leidraad voor “I Know”, de eenzame speler (Youri Dirkx) die op spookachtige wijze opkomt haalt nog meer voorbeelden aan. Tijdens nuchtere verhalen over onsterfelijkheid die gepaard gaan met routineuze handelingen verzanden spreker en publiek tezamen in een vreemde trance. Het vaak komische spel is bij vlagen tragisch, maar lijkt op een bevreemdende manier altijd ongewoon huiselijk te zijn. Misschien zoekt “I Know” naar de zin van het leven in het weten dat er geen zin meer is. Als de langspeelplaat van de tijd al zo vaak heeft gedraaid dat je hem mee kan praten. Is er dan alleen nog betekenis te halen uit de routine?

“I Know” is een zoektocht zonder einde, waarin alleen basale handelingen nog zin hebben. Het stuk is te kort om dieper in te gaan op de futiliteit van het leven als je onsterfelijk bent, maar haalt wel mooie beelden naar voren die nog lang zullen bijblijven. Jouri Dirkx en beeldend kunstenaar Ilse Roman hebben het antwoord op de vraag niet. Alleen diegenen die tot hun 122e jaar leven zullen dichtbij een antwoord kunnen komen.


Gezien in de Beursschouwburg op 9-10-2014.

Nog te zien op 10 en 11-10 in de Beursschouwburg

Speelt nog in Vlaanderen

Tags from the story
Written By

I'm a Dutch writer/poet/walnut eater living in Brussels. I enjoy theatre. Playing, writing, watching, reviewing it. I have no children, no dogs but I do have a set of dead cactuses.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *